W naszym kraju - oprócz znaków drogowych - znaleźć można również całą gamę znaków przeznaczonych dla turystów. Okazuje się, że przez Polskę przebiega prawie 70 tysięcy kilometrów szlaków turystycznych przeznaczonych dla różnych form wypoczynku.


Najpopularniejszym rodzajem oznakowania szlaków, są znaki przeznaczone dla turystyki pieszej. Są to najważniejsze znaki, prowadzące przez najciekawsze krajobrazowo i przyrodniczo miejsca danego regionu. Znaleźć je można prawie wszędzie, prowadzą m.in przez Sudety, Beskidy czy Tatry, ale nie tylko. Są malowane na drzewach, kamieniach lub budynkach - ważne, żeby te miejsca były nieruchome.
Czasem zdarza się, że w jednym miejscu namalowanych jest kilka różnych szlaków turystycznych w różnych kolorach.

Główny i najważniejszy szlak na danym obszarze.
Trasa dalekobieżna.
Szlak doprowadzający do charakterystycznych miejsc w danym obszarze.
Krótki szlak łącznikowy, czasem również dojściowy.
Krótki szlak dojściowy.

Na każdym z tych szlaków, znaleźć można dodatkowe oznaczenia, pomagające w poruszaniu się danym szlakiem. Oczywiście, jeżeli byłby to szlak "niebieski", to wszystkie te znaki opisane poniżej będą również w kolorze niebieskim.

Znak skrętu, umieszczany zazwyczaj przed miejscem zmiany kierunku szlaku.
Znak zmiany kierunku szlaku.
Znak początku lub końca szlaku.
Znak (oznaczenie szlaku wraz z wykrzyknikiem nad nim) umieszczany w terenach trudnych orientacyjnie, w celu wzmożenia uwagi turysty.

 
Za wyznaczanie, znakowanie i konserwowanie wszystkich tych znaków, odpowiedzialne jest Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze - PTTK.